Τεχνολογική Προοπτική για την Κλιματική Ανθεκτικότητα
Υποδομές που αντέχουν · Υπηρεσίες που προστατεύουν
Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) ολοκλήρωσε την Άσκηση Τεχνολογικής Προοπτικής Διερεύνησης «Δημόσιες Υποδομές 2050 | Τεχνολογική Προοπτική για την Κλιματική Ανθεκτικότητα», με αντικείμενο τη διερεύνηση των τεχνολογικών εξελίξεων που μπορούν να συμβάλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας των δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, με ορίζοντα το 2050.
Η Άσκηση αξιοποίησε δεδομένα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και επιστημονικής και τεχνολογικής πληροφόρησης, σεναριακή ανάλυση και τρεις κύκλους διαβούλευσης με τη μέθοδο Delphi, συνδέοντας την τεχνολογική πληροφορία με τη γνώση και την εμπειρία εκπροσώπων της Δημόσιας Διοίκησης, της Ακαδημαϊκής και Ερευνητικής Κοινότητας, της Αγοράς και της Κοινωνίας των Πολιτών. Η μεθοδολογία ακολούθησε τη διαδρομή Scoping – Scanning – Synthesis και οδήγησε από 70 πιθανές διασταυρώσεις κλιματικών κινδύνων και υποδομών στην επιλογή 14 κρίσιμων πεδίων και στη χαρτογράφηση 75 τεχνολογιών.
Στο πλαίσιο της Άσκησης αναπτύχθηκαν τέσσερα εναλλακτικά σενάρια για την Ελλάδα του 2050: «Συν-Ανθεκτικότητα», «Ο Μεγάλος Ενορχηστρωτής», «Πρωτοπόροι της Αγοράς» και «Νησίδες Μοναξιάς». Τα σενάρια δεν αποτελούν προβλέψεις, αλλά διαφορετικά πλαίσια διερεύνησης, μέσα στα οποία αξιολογείται η ανθεκτικότητα των τεχνολογικών επιλογών υπό διαφορετικές μελλοντικές κοινωνικές, οικονομικές και θεσμικές συνθήκες.
Τα αποτελέσματα της Άσκησης αναδεικνύουν ένα ευρύ φάσμα τεχνολογικών κατευθύνσεων — από την Τεχνητή Νοημοσύνη, τα Ψηφιακά Δίδυμα και τα δίκτυα IoT έως τα έξυπνα ενεργειακά δίκτυα, την αποθήκευση ενέργειας, τις τεχνολογίες διαχείρισης υδάτινων πόρων και τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης — και διαμορφώνουν ένα τεκμηριωμένο πλαίσιο για τη διερεύνηση των τεχνολογικών επιλογών που μπορούν να υποστηρίξουν την κλιματική ανθεκτικότητα των δημόσιων υποδομών.
Παράλληλα, η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε δημιουργεί ένα αναπαραγώγιμο πλαίσιο Τεχνολογικής Προοπτικής Διερεύνησης, το οποίο μπορεί να αξιοποιηθεί από τον ΟΒΙ και σε μελλοντικά πεδία τεχνολογικού και αναπτυξιακού ενδιαφέροντος